Yunanlı ünlü filozof Plato’nun ilk olarak 2,000 sene önce bahsettiği Atlantis, o günden bu yana insanların gerçekten var olup olmadığını tartıştıkları efsanevi bir kıta. Bazıları Plato’nun yazdıklarının gerçek olduğunu kabul ederken, bazıları ise var olmuş bir medeniyetin ardından iz bırakmadan yok olması fikrini kabul etmiyor. Plato, notlarında Atlantis’in Kuzey Afrika ve Asya’nın birleşimi kadar büyük olduğunu belirtiyor. Bu kadar büyük bir kıtanın tamamen gözlerden kaybolması pek akla yatkın değilken, bilim dünyası bugüne kadar kayıp kıta hakkında somut bir delil elde edemedi.

Bu konuda araştırmalarını sürdürenler, Atlantis’in nerede bulunmuş olabileceği sorusunu soruyor. Ortaya atılan teoriler, kayıp kıtanın Okyanusya’dan Antarktika’ya kadar birçok yerde bulunduğunu iddia ediyor. ABD’li araştırmacı Jeff Danelek, bu teorilerden bazılarını değerlendirdi:

Atlantis’in kalıntılarının bulunduğuna ait bilgiler tamamen kurgusal

Birçok bilim insanı ve tarihçiye göre, Plato’nun ünlü diyalogları Critias ve Timaeus’da bahsettiği son derece zengin bir uygarlık olan Atlantis tamamen kurgu ürünü. Bu fikri savunanlar, Plato’nun tanrılara sırtını çevirerek yok edilen bir uygarlıktan bahsederek, bu şekilde aynısını yapmaya cüret edecek insanları uyardığını ve onları aydınlattığını savunuyor.

Plato, notlarında Yunan Tanrısı Poseidon’un Atlantis’in ilk kralının kızı olan Atlas’a âşık olduğunu anlatıyordu. Plato’nun notlarında ayrıca Atlantis’in 12,000 yıl önce Yunan ve Doğu Akdeniz’den gelen toplumlar tarafından yenilgiye uğratıldığı yer alıyor. Ancak bu tarih ilk uygarlıkların bile görülmeye başladığı tarihin öncesine düşüyordu.

Atlantis bir kurguydu ancak dünyanın yaşadığı sel felaketi doğruydu

Plato notlarında binlerce yıl önce tüm dünyayı etkisi altına alan büyük bir sel felaketinden bahsetmişti. Bu felaketin ardından hayatta kalan insanlar yeni uygarlıkların temelini atmıştı. Buna dayanarak, Plato’nun Atlantis’i sel felaketinin ardından yeni oluşan uygarlıklardan biri olarak değerlendirdiği düşünülebilir.

Böylece, Plato’nun yaşadığı zamandan 10 bin yıl önce büyük bir sel felaketi yaşanmış olduğunu da düşünebiliriz. Bazılarına göre bu son Buz Devri’nde eriyen buzulların neden olduğu dev okyanus dalgaları veya Dünya’ya düşmüş bir meteordan kaynaklanıyor.

Atlantis Atlantik Okyanusu’nun ortasında yer alıyordu ve doğal afetlerle yok oldu

Bu teori ilk olarak 1882 yılında yazdığı “Atlantis, the Antediluvian World” adlı kitapta yazar Ignatius Donnelly tarafından ortaya atıldı. Donnelly, Atlantik Okyanusu’nun derinliğini sadece birkaç yüz metre olarak tahmin etmiş ve okyanus tabanının nadiren dikey olarak yüzeye doğru hareket ettiğini düşünmüştü.

Atlantik’in kilometrelerce derinliğe sahip olduğu ve kıtalar oluşturacak kadar yükselme hareketleri yapmadığı keşfedilene kadar, Donnelly’nin teorisi birçoklarına mantıklı geldi. Bugün bazıları, Plato Atlantis’i eski adıyla “Herkül’ün Sütunları” olarak bilinen Cebelitarık Boğazı’nın dışına yerleştirdiği için hala Atlantik’te aramaktadır.

Plato’nun bahsettiği medeniyet Minos, ada ise volkanik ada Tera’ydı

Bilimsel açıdan biraz doğruluk payı içerdiği öne sürülen bir teori, Plato’nun Atlantisliler olarak bahsettiği insanların bir zamanlar Yunanistan’ın Girit Adası’nda yaşamış Minos uygarlığı olduğu. Minos uygarlığı, M.Ö 1,600 yılında bugün Santorini Adası olarak bilinen Tera’da yaşanan dev volkanik patlamada neredeyse dünyadan silindi. Patlama ayrıca Akdeniz kıyılarında dev tsunamilerin oluşmasına neden oldu.

Tanrıların öfkesinden kaynaklandığına inanılacak bu tür bir felaket, mutlaka Mısırlıların kayıtlarına geçer ve olaydan 1,000 yıl sonra yaşamış olan Plato’nun mitolojisine dâhil olurdu. Bir hipotez, yüzyıllarca anlatılan bu olayın abartılarak Plato’nun kulağına farklı bir şekilde gittiği. Kısaca, yaşanan felaket çok büyük ve zengin bir ada uygarlığının üzerinde odaklanarak anlatılmış olabilir.

Atlantis Karadeniz’de yaşanan selin bir uydurmasıydı

Kabul edilen bir diğer teori, Atlantis’in yine Plato’nun dünyaya gelmesinden binlerce yıl önce meydana gelen bir olaydan uydurulmuş bir şey olduğu. Bu sefer hayallere kaynak oluşturan olay M.Ö 5,600 senesinde Akdeniz’in Boğazları aşarak Karadeniz’de büyük bir sele neden olması.

Bu olay gölü bir deniz haline getirdi ve bu değişime tanık olan insanların üzerinde büyük bir etki yaptı. Bu insanlar yükselen sulardan kaçarak yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kaldı. Zamanla, oldukça abartılan bir öyküye çevrilen olay Plato’nun hayal gücünü etkiledi.

Atlantis Antarktika’nın daha ılıman iklime sahip haliydi

Kutup noktalarının kaymasıyla Dünya’nın çok büyük felaketlerle karşılaşabileceğini öne süren ABD’li akademisyen Charles Hapgood, yerkabuğunun yaklaşık 12 bin yıl önce kaymış olabileceğini öne sürmüştü. Hapgood’a göre, yerkabuğu her bin yılda yeraltındaki basınçtan dolayı kayıyordu. Hapgood, bu düşüncelerine dayanarak Atlantis’in bir zamanlar Dünya’nın çok daha kuzeyinde bir noktada yer aldığını ve ılıman bir iklime sahip bu kıtada çok nüfuslu bir uygarlığın yaşadığını öne sürdü.

Ancak kutup noktalarının yer değiştirmesi Atlantis’i buz çağının göbeğine düşürdü ve koca kıta bugün yaşamın olmadığı Antarktika’ya döndü. Bazıları bu teoriyi mantıklı bulsa da, yerkabuğunun Hapgood’un bahsettiği kadar ani ve büyük değişimlere neden olacak şekilde kayması bilimsel olarak desteklenen bir şey değil.

Atlantis Lemurya olarak bilinen antik bir adaydı

Şaşırtıcı şekilde, antik bir ada uygarlığına ait inanışları olan tek uygarlık Yunanlılar değildi. Hindistan ve Asyalı toplulukların, Hint Okyanusu’nda bir zamanlar var olmuş olduğuna inandığı Lemurya adında bir kıta vardı. Bu fikir, ilk olarak 19’uncu yüzyılda yaşamış zoolog Philip Sclater’den geldi.

Sclater, incelediği hayvanların orijinlerinde kopukluk olduğunu ortaya çıkarınca bir zamanlar Madagaskar ve Hindistan’ın birleşik olabileceği fikrini ortaya attı. İki kara parçasının oluşturduğu kıta ise Lemurya’ydı. Ancak tektonik hareketlerden pek anlamayan Sclater, Hint Okyanusu’nda bahsettiği kıta değişimini destekleyecek hiçbir jeolojik değişimin gözlenebilir olmadığını fark etmedi.

Atlantis aslında mitolojik kıta Mu’ydu

Mu, Atlantik veya Pasifik Okyanusu’nda var olduğu düşünülen bir kıta. Kıta’nın, insanlığın ortaya çıktığı dönemin başlarında yok olduğu ve geride kalan insanlarının kıtalara dağılarak ileriki uygarlıkların temelini attığına inanılıyor. Bugün ise bilim insanları Mu, Atlantis veya Lemurya gibi adalar hakkında ortaya atılan teorileri reddediyor.

Çünkü bahsedildiği kadar büyük kıtaların çok kısa zamanda okyanusun dibini boylaması bilimsel olarak destek görmüyor. Ayrıca, tarih boyunca elde edilen arkeolojik ve genetik bulgular, Eski Dünya (Asya-Avrupa) ve Yeni Dünya’da (Amerika) ortaya çıkmış uygarlıkların aynı atalardan geldiklerini ortaya koyuyor.

Atlantis Güneydoğu Asya’daydı

Eğer Buz Çağı’na ait bir Dünya haritasına bakılırsa, o dönem Kuzey Amerika ve Avrupa’nın çoğunu oluşturan dev buz dağlarının barındırdığı su sayesinde okyanus seviyelerinin 60 metre civarında alçak olduğu anlaşılır. Aynı dönemde, bugün takımadalar halinde bulunan Endonezya, Avustralya’dan Hindistan’a kadar uzanan Batı Avrupa büyüklüğünde bir kara parçasıydı. Ilıman iklimi, tropikal bitki örtüsü ve geniş yaşam alanı, bir uygarlığın ortaya çıkması için çok uygun bir yerdi.

Belki de o zamanlar çok ileri teknoloji elde etme noktasına kadar gelen bir uygarlık ortaya çıktı ve sonunda kendi kendini yok etti. Zamanla yükselen sular da bu uygarlıktan kalan kalıntıların üzerini örttü. Tabii bu teori, dünyanın dört bir yanındaki farklı kültürler için çok gelişmiş ve sonradan yok olmuş uygarlıklara ait hikâyeler üretmek için kullanılabilir.

Atlantis Bahama Adaları, Bermuda, Azorlar veya Kanarya Adaları’nın bulunduğu bir yerdeydi

Plato’nun bir zamanlar Atlantik Okyanusu’nda bir kıtanın var olduğuna yönelik notları, kolayca ortadan kalkabilecek bir düşünce değil. Bugün Afrika kıyılarından Güney ve Kuzey Amerika açıklarına ve Avrupa kıyılarına kadar Atlantik Okyanusu’nda bulunan kara parçaları bu düşüncenin parçası olabilir. Ancak bu ada devletler ve kara parçaları büyüklük açısından dikkate alınacak bir özellik taşımadıkları gibi, bugüne dek üzerlerinde gelişmiş bir uygarlığın yaşadığına dair bir iz bulundurmuyorlar.

Bahama Adaları’nın açıklarındaki Bimini Adası’nda 1968 yılında keşfedilen insan yapımına benzeyen rıhtım, elde edilen tek modern bulgu. Ancak bazı bilim insanları bunun bile kayaların doğal düzeninden oluştuğunu öne sürüyor. Bermuda Şeytan üçgeni ise, pek destek görmeyecek bir teori olarak çok arkalarda kalıyor.

Kaynak : www.hurriyet.com.tr

Bu yazı 173 defa okunmuştur

İstanbul‘da
ise durum daha vahimdir.
Hayat sanki bir adım ötede duruyor gibidir.
Doğruya doğru, dünyanın en güzel şehridir İstanbul, ama hayat
eli çabuk davranır.
Daha siz elinizi uzatmadan işveli bir kadın gibi kaçar gider.
Bu yüzden hırsla kovalarlar hayatı İstanbullular.
Beklediği şeyin belki de hiç gelmeyeceğini söyleyen şeytani fısıltıya
rağmen,
Ankaralının dingin tevekküllü bekleyişinde bir huzur vardır.
Ama,
İstanbullunun hırslı kovalamacasında ne huzur vardır ne de tatmin.
Dünyanın en güzel şehri hemen kol mesafesindeyken kendilerini yiyip
yutan bir kovalamacanın içinde kaybolur giderler.
Hayat kaçar, onlar kovalar.

Ama İzmir…
İzmir’de hayat beklenmez, kovalanmazda.
O zaten sizinle beraberdir.
Ufkun ötesini muştulayan bir deniz vardır.
Mutlulukla dolu,sakin bir sevişmenin tadındadır körfez.
Körfez vapurlarının sakin gidişinde hırslarınız yok olur,
Kovalamayı bırakırsınız, hatta martılara gevrek atacak kadar iyilikle
dolarsınız.
Ne varsa bu şehirde, bayatlamış vapur çayı bile nektar olur.
Hafta sonları denize doğru bir göç başlar.
“Ey hayat, biz Çeşme’ye gidiyoruz sen de arkadan gel” der
İzmirliler muzipçe.
Ve ne gariptir ki hayat, uslu bir çocuk gibi onların peşinden gider.

Ne garip, uçak biletinin üzerinde adımın hemen yanında yazan IZM
harflerine sevgiyle bakıyorum.
Sabırsızım, sevgilisine kavuşacak aşıklar kadar.

Cemal Süreyya

Bu yazı 287 defa okunmuştur

Günlük tarzı bir yazıyı “Tarih” içerikli bir web sayfasında görmek belki garipsemenize neden olabilir. Ama içeriğindeki bazı noktalar tarih severlerin işine yarakayacaktır diye umuyorum.

Açıkçası nerden başlasam diye çok düşündüm. Ama sanırım en güzeli öncelikle bu güzel şehri biraz tanımak ve buraya nasıl gelinir onu öğrenmek lazım. Çünkü aynı sıkıntıyı bende yaşadım. Moskova’ya gelmeden önce yaptığım araştırmalarda genelde oraya gittikten sonraki izlenimler yazılmış. Ama asıl mesele oraya gitmek.

Öncelikle Moskova Rusya’nın başkenti hepimizin malumu. Ama bildiğiniz veya tahmin ettiğiniz başkent olgusundan biraz farklı. Öncelikle sosyal ve ekonomik anlamda Rusya’nın diğer tüm şehirlerinden ayrılıyor. Ayrıca farklı bir statüsü var. Rusya’nın iki federe şehrinden biri Moskova (Diğeri Saint Petersburg). Yani şehri Duma’da(Meclis) diğer federe bölgeler gibi koltuk bulunduruyor. Biraz faklı olsada Rus vatandaşlarına dahi Moskova için vize gerekli. Eğer Moskova’da sabit bir adresiniz yoksa 3 ay’dan fazla kalamazsınız. Rusya’ya gitmeyi düşünen bir Türk için ele alırsak bu konuyu ; amaç eğer Moskova’ya uğramaksa mutlaka Moskova diye belirtmek gerekli. Mesela İtalya’ya gidecek olan Roma vizesi almaz.  Ama Rusya’ya gidecek olan özellikle Moskova olduğunu belirtmelidir olası sorunları bertaraf etmek için.

Moskova dünyada en yoğun işleyen Metro ağına sahip. Hele İzmir’in on istasyonlu metrosundan sonra Moskova metrosu bir ayrı dünya. İzmir’deki metro mesafesi burda lunaparklarda kullanılıyor ( Bu son bilgi doğru bilgi değil sadece biraz laf çarptırmak istedim ).  Büyüklük esas alınırsa Tokyo metrosu daha büyük ama aradaki fark yok denecek kadar az. Ama sanmıyorumki tokyo metrosu Moskova metrosu gibi muazzam olsun. Moskova Metrosu tam bir sanat eseri. Yazıyı resimlerle bölmek istemediğimden yazının sonundaki foto galeriden resimlerine bakabilirsiniz. Tüm metro istasyonlarını tek tek gördüm dersem yalan olur. Ama elimden geldiğince görmediğim istasyonlarıda görmek istiyorum. Dediğim gibi her istasyon bir sanat eseri. Komünizm yıllarından kalma eserler ve Lenin resimleri ayrıca kızıl yıldız hernekadar çok olsada bence görülmesi gereken biryer. Örnek vermek gerekirse “Kievskaya” denen istasyonda tam 45dk zaman geçirdim. Polisler garip bakmasa dahada çok zaman geçirebilirdim ama burdaki polislere karşı bir fobim var. Bununda sebebi buraya gelmeden yanlış yada eksik edindiğim bilgiler.

Aslında Moskova metrosunu böyle iki satırda geçmek olmaz tabiki ama onu ilerleyen yazılarda tekrar ele alırız. Şimdilik daha mühim konularımız var :)

Bu arada 2007 verilerine göre Moskova’nın dünyanın en pahalı şehri olduğunu söylemezsek sanırım ayıp etmiş oluruz. Ayrıca ek bilgi vermek gerekirse Moskovada yaşayan milyarder sayısı diğer dünya şehirlerden fazladır. Bu bilgi sanırım manzara hakkında bir tahmin yürütmenizi sağlar. Moskova hakkaten çok pahalı bir şehir. Köpek bağlasan durmaz tabiri kullanılan 1 odalı evler için istenilen aylık kira bedelleri 500 Amerikan Doları’nın altında değil.  Kiralar dışında ev fiyatlarına hiç girmeyelim zira burda 2 odalı ev fiaytına Türkiye’de villa alabilirsiniz. Ayrıca burda Türkiye’deki gibi 2+1, 3+1 sistem yok. sistem şöyle : 1, 2, 3… artı kısmı yok yani :)

Yiyecekler konusunda sanırım en güzel kıyası Mc Donald’s ile yaparız :) Öncelikle bu firmaya teşekürler zira Rus mutfağına alışmak zor oldu. eğer Mc Donald’s olmasa ilk zamanlar ciddi açlık sorunu yaşayabilirdim. Şimdi bizdeki Mc Donald’s ile direk kıyas zor olacak çünkü burda menü sistemi yok. Herşey tek tek satılıyor kendiniz menünüzü yapıyorsunuz.  Ama burda 1 hamburger 1 orta boy kola ve patates yaklaşık olarak 300 ruble yani yaklaşık 15 tl.  Gerçi Big Test denen bi hamburgeri var Türkiye’deki 3 Big King yapar :) Ayrıca bu konuyu neden bu kadar uzattım derseniz bu satırları yazarken fena halde açım :)

Mc Donald’s dışında yiyeceklere genel olarak bakarsak ; Türkiye’deki ekmeklerden bulmayı sakın beklemeyin. Burda ekmek de pahalı hemde saçma ve bayat. Çok güzel ve taze ekmek zor olsada bulursunuz ama şaka gibi fiyatlara. Ayrıca burda hala Türkiye’deki gibi diyebileceğim yoğurt yemedim. Burda Smentena var. İlk başta garip geldi ama şimdi alıştım. Aslında güzelde… Kısaca buranın yoğurdu diyebiliriz Smentena için… Burda ayranı marketlerde bulamazsınız. Ama kefir ana içecek maddesi. Aslına bakarsanız güzel bir alışkanlık çünkü kefir gerçekten çok yararlı. Onun dışında pahalı olsada hemen hemen herşeyi bulursunuz. Biraz kalite farkıda olacak tabi ama bi şekilde temin edersiniz. Gerçi konu sucuk olursa orda biraz zorluk çekeceğinize eminim :)

Giyecekler konusuna gelecek olursak burda şu cümleyi kullanmanın tam sırası “Türkiye’nin gözünü seveyim.” . Burda inanılmaz para ödüyorsunuz giyim kuşama. Moskova’ya ilk gelişimde İzmir’den bir bere almıştım 5 tl’ye. Ama gerçekten kaliteli ve güzel bişeydi. Burda da bere alalım dedim. Siyah bir bere okadar sadeki sapsade diyebiliriz. İzmir’den aldığımın yanında birhiç nerdeyse. Hiçbir ektrası yok ve Türk parası 30 Tl. Bu örnek sanırım giyim için yeterlidir.

Şimdi diyeceksiniz yahu Moskova’da hiç mi makul şey yok. Olmaz mı? Bu konuya gelmek benide neşelendirdi gerçekten :) Çünkü Moskova’da öyle şeyler varki sudan ucuz :)

Öncelikle Sigara’yı bırakmayı düşünene yada başlayan Moskova’ya gelmesin. Marlboro Ligt’in paketi 2 TL bile yapmıyor. Diğer sigaraların fiyatını varın siz düşünün :) Ayrıca Alkol severleri Moskova’ya beklerim zira su burda alkolden daha pahalı. Ayrıca Benzin fiyatlarıda Türkiye’deki’nin yanında komik kalıyor.  Benzinin litersi 1 tl’ye yakın. Birde burda et çok ucuz.  Ama kuzu ,dana veya domuz olaylarını ayırt etmek lazım. Bu yüzden yanımda refakatçi olarak yaptığım tek eylem hala ET almak . Onun dışında herşeyi tek yapıyorum :)

Bu satırları yazdığım saatin geç olmasından dolayı günce’nin kalanına Moskova Günlüğü 2- altında devam edeceğiz.

Yorumlarınızı eksik etmeyiniz lütfen.

Bu yazı 226 defa okunmuştur

Buna karşı bir milletin cephede savaşan evlatları dünyayı hayretler içinde bırakan kahramanlıklar yaratmışsa hiç şüphe yok ki o milletin yalnız cephede savaşan erleri değil beşik sallayan anaları okul çağındaki evlatları ve ak saçlı ihtiyarları sonuç olarak bütünü kahramandır.

Türk ordusunun kahraman askerine verilen unvan olarak “Mehmetçik” simgesi kökenini İslamiyet öncesi Türk medeniyetine kadar uzanmaktadır. Atalarımız daha Orta Asya’dayken belirli eşyaları cisimleri ve şekilleri belirli manalara simge yapmışlardır. Mesela “ok” Tanrı’ya bağlılığın “yay” da bu bağlılığın cihana yayılmasının simgesiydi. Keza davulun tuğun devlet şeklinde değişik anlamları vardı. Doğal olarak Türk ordusu içerisinde görev yapan askerler için de bir simge geliştirilmişti. Bu dönemde Türk ordusu içerisinde görev yapan askerlere “alp” alp er” “alperen” vs. gibi unvanlar verilmekte idi. Bu unvanların verilmesinin temel nedeni askeri kişiliğin bir kişiye ait olmaması tüm ulusu temsil etmesi nedeniyle olmuştur.

İslamiyet sonrası Türk ulusunun oluşturduğu devletler içerisindeki ordularda görev alan askerlere “Mehmetçik” unvanının verilmesi görülmeye başlanmıştır. Bu durumun gerekçesi ise şu şekilde ortaya konmaktadır: İslam dini benimsendikten sonra uluslar üzerinde özellikle bu dinin peygamberi olan Hz. Muhammed’e karşı bir hayranlık oluşmuştu. Oluşan bu hayranlık üzerine insanlar doğan erkek çocuklarının birçoğuna “Mehemmed”¹ ismini vermişlerdir. Bu isim daha sonra “Mehmet” şekline dönüşecektir.² Mehmet isminin kullanımı günümüzde de yaygın şekilde görülmektedir. Özellikle kırsal kesimde yaşayan insanlarımızın birçoğu doğan erkek çocuklarına “Mehmet” ismini koymaktadırlar.

“Mehmet” isminin kullanım alanının bu kadar geniş olması sonucunda zamanla askere giden erkek evlatlar için söylenen bir deyim haline dönüşmüştür. Tüm Türkiye’de bu şekilde anılan askerlerimizin bu adı alması zaten cesaret ve kahramanlığının sonucu olmuştur. Bütünü kahraman olan bir milletin fertlerini ismen ayırt etmek kahramanlıklarını sayabilmek ise imkansızdır. İşte onların hepsini bir tek adla bağrına basmak için Türk milleti adları ayırt edilemeyen evlatlarının hepsine birden bir sevgi kendisini savaş alanlarında tanıyan düşmanları ise bir saygı nişanesi olarak “MEHMETÇİK”3 demiştir.

Mehmetçik bütün Türk ordusunun simgesidir. Mehmetçik bir isim değil bir fikirdir bir amaçtır.

¹ “Mehemmed” isminin verilmesinin altında yatan neden olarak da İslam peygamberi Hz. Muhammed’in kutsallığının zedelenmemesi fikri yatmaktadır.
² Türkçesinin dil zenginliğinin belirtilerinden biri olarak da nitelendirilebilir. Böylece fazla sesler kelime içerisinden çıkarılarak Türkçenin sadeliği korunmuş oluyordu.
3 “Mehmetçik” kelimesinde “Mehmet” kelimesine”-çik” eki gelmiştir. Bu ek kelimeye sevgi anlamını kazandırmaktadır.

Bu yazı 157 defa okunmuştur

M.S. 100 yılından önce Cermen halkları Cermanya olarak isimlendirilen bölgede yaşamışlardır. 10. yüzyıldan 1806 yılına kadar Cermen bölgeleri Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu’nun bir parçası oldu. 16. yüzyıl boyunca kuzey Almanya bölgeleri, Protestan Reformu’nun merkezi oldu. Cermen halkı ilk olarak 1871′de Fransa-Prusya Savaşı sırasında ulus-devlet haline geldi. II. Dünya Savaşı sonrasında, 1949′da, Almanya savaşı kazanan devletler tarafından iki devlete bölündü. Bu iki devlet 1990 yılında birleşti. Batı Almanya daha sonra adı Avrupa Birliği olan Avrupa Topluluğu’nun 1957′deki kurucu üyelerindendir. Birleşmeyle Doğu Almanya’da 1993′te bu birliğe üye olmuştur. Almanya Schengen bölgesi’nin bir parçası ve Avrupa ortak para birimi Avro’yu 1999′da kabul etmiş durumdadır.

Almanya bir federal parlementer cumhuriyettir. On altı eyaletten oluşmaktadır (Bundesländer).

Başkenti ve en büyük şehri Berlin’dir. Almanya Birleşmiş Milletler’e, NATO’ya, G8′e üyedir ve Kyoto Protokolünü imzalamıştır. Almanya 2007 yılına göre, GSYİH’ye göre dünyanın 3. büyük ekonomisi ve en çok ihracat gerçekleştiren ülkesidir. Ülke dünyada gelişme için en çok bağışta bununan ikinci ülke konumundadır. Buna karşın ülke, askeri harcama bütçesi olarak 6. sıradadır. Ülke, sosyal güvenlik sistemiyle yüksek yaşam seviyesine sahiptir. Almanya, Avrupa meselelerinde yüksek ülke nüfusu ve ekonomik gelişmişliğiyle dünya seviyesinde kilit rol oynamaktadır. Almanya birçok bilim ve teknoloji alanında lider durumda olarak kabul edilmiştir.

Almanya’nın ilk sakinleri Keltler ve çeşitli germen kavimleridir. Germenler, Kavimler Göçü sonucu M.S. 6. y.y.’a değin Keltlerle, Ortaçağ boyunca da Doğu Almanya’daki Slavlar ile karışarak Alman halkını oluşturmuşlardır.

Alman tarihinin başlangıcı olarak, tıpkı Fransa’daki gibi, Charlemagne’ın kurduğu Charlemagne İmparatorluğu esas alınır. Bu imparatorluk Charlemagne’nın ölümünden sonra batı, fazla uzun ömürlü olmayan orta ve doğu Frank krallıklarına bölünmüştür. Alman devletinin kurulduğu tarih olarak da, Doğu Frank Krallığı’nın, kral I. Otto’nun Roma’da Papa tarafından imparator ilan edilmesiyle Kutsal Roma Germen İmparatorluğu’na dönüştüğü 2 Şubat 962 tarihi geleneksel olarak kabul görmektedir.

Batı frank krallığı zaman içerisinde ulusal bir devlet olan Fransa’ya dönüşürken, Kutsal Roma Germen İmparatorluğu giderek küçük devletçiklere bölünmüş, Otuz Yıl Savaşı’ndan (1618-1648) sonra ise imparatorun erki sadece kağıt üzerinde kalmıştır.

Almanya Fransız Devrimi’nin (1789) ardından, İkinci Dünya Savaşı’nın bitimine kadar sürecek geleneksel Alman-Fransız düşmanlığının kökeni olarak görülen Napeleon Bonaparte önderliğindeki fransız ordusunun işgalini yaşamış, Bonaparte’ın Avrupa düzeninin silinip eski devletçiklerin tekrar oluşturulduğu Viyana Kongresi’nden (1814-1815) sonra Alman birliğini kendi güdümünde sağlamak isteyen iki rakip alman devleti Avusturya Macaristan İmparatorluğu ile Prusya’nın rekabetine sahne olmuştur. Bu rekabette kazanan taraf Prusya olmuş ve 1870-71 Alman Fransız savaşının Almanların zaferiyle sonuçlanması üzerine Prusya kralı I. Wilhelm alman imparatoru ilamn edilerek Almanların ilk imparatorluk olarak adlandırdıkları ve Avusturya Macaristan İmparatorluğu’nun dışında kaldığı devlet kurulmuştur.

I. Dünya Savaşı’nda Almanların yenilgiye uğramasıyla imparatorluğun ilga edildiği, almanların Weimar Cumhuriyeti dedikleri dönem, politik istikrarsızlık, dünya ekonomik bunalımı ve de Almanların Versailles Anlaşması’na duydukları tepki sonucu Adolf Hitler’in nasyonal sosyalist diktatörlüğüne varmıştır. Bu dönemde yaşanan Yahudi Soykırımı ile tarihinin en karanlık sayfalarından birini gören Almanya, İkinci Dünya Savaşı’ndan da yenilgiyle çıkarak 1945′de batıda Amerikan, İngiliz ve Fransız, doğuda ise Batı Berlin hariç Sovyet işgal bölgelerine bölünmüştür. Batıdaki işgal bölgelerinde 23 Mayıs 1949′da Federal Alman Cumhuriyeti, Sovyet işgalindeki bölgelerde ise 7 Ekim 1949 tarihinde Demokratik Alman Cumhuriyeti kurulmuş, Doğu Bloku’nun çözülmesi ve son anılan devletin kendini lağv edip 3 Ekim 1990′da Federal Alman Cumhuriyeti’ne katılmasıyla Alman birliği tekrar sağlanmıştır.

Bu yazı 127 defa okunmuştur

Dombıra
Yükleyen egetarih